Mijn verhaal:

Toen ik 24 was, werd ik moeder. Ik had een baan,

en dus een paar weken zwangerschapsverlof.

Ik merkte dat ik me voorbereide op het eind van mijn verlof, door wat afstand te nemen. 

Straks als mijn verlof voorbij zou zijn en ik weer aan het werk moest,

zou ik ook niet direct op hem kunnen reageren als hij iets nodig had.

Hier klopte iets niet voor mijn gevoel.

Ik had dit kind toch gewild?

En nu was het daar, zo klein en hulpeloos

en moest het zich aan mij gaan aanpassen?

Was het niet logischer dat ik me aan hem zou aanpassen?

Maar wat had hij eigenlijk nodig?

Om de natuurlijke, gezonde ontwikkeling ruimte te geven,

leek het me logisch dat het loskomen van zijn vertrouwde omgeving,

namelijk zijn moeder, meer tijd nodig had dan 6 weken.

Ik besloot zijn ontwikkelingsproces heel bewust te observeren.

Wat zijn de natuurlijke fases van ontwikkeling

en wat vraagt het kind van ons

om harmonieus te kunnen ontwikkelen?

Mijn kind werd groter, begon te kruipen en de wereld te ontdekken.

Hoe stelde ik grenzen?

Dat deed ik eerst op de ouderwetse manier:

je moet gewoon luisteren en wie niet horen wil moet maar voelen. 

Ik merkte dat dreigen, straffen, oordelen (je bent vervelend… etc)

geen goed deed aan de vertrouwensband tussen mij en mijn kind.

Bovendien kreeg mijn kind van de spanningen die dat opleverde

vaak astma-aanvallen. Dit moest anders kunnen!

Empathie voor mijn kind én mezelf

Geweldloos communiceren kwam op mijn pad.

Dat heeft me veel geleerd. Heel veel.

Maar ik merkte ook, dat ik op een gegeven moment wel wist “hoe het moest”,

maar ik toch vaak anders reageerde.

Toch vanuit frustratie, boosheid of ongeduld.

Goed zorgen voor mijn eigen behoeften, ontdekte ik, was essentieel om vanuit liefde, rust en geduld te kunnen reageren.

Emotionele veiligheid door empathie én leiderschap.

Ondertussen groeide mijn gezin. 

Het inzicht groeide dat vrijheid en ruimte voor emoties en wensen

in evenwicht moest zijn met het welzijn van de groep: het gezin.

Dat grenzen stellen en sociale waarden overbrengen “zo doen we dat” heel belangrijk waren. Dat kaders en grenzen net zo goed bijdragen aan emotionele veiligheid als ruimte en vrijheid voor emoties en wensen.

Ik begon te leren ruimte te geven voor emoties en wensen, vanuit leiderschap.

Ik ontdekte dat ik geen boosheid nodig had om grenzen te stellen.

Niet tegenover het kind, maar naast het kind: Gordon Neufeld

De trainingen van Gordon Neufeld hebben mij veel inzichten gegeven

in het begeleiden van kinderen in hun emoties, frustraties, weerstand etc.

Niet tegenover het kind staan, maar naast het kind.

Een kind is nog niet uit-ontwikkeld en heeft ons nodig

om heelhuids door emotionele wervelstormen te komen.

Daarvoor heeft het ons nodig: woorden geven aan emoties,

sociaal veilige manieren vinden om emoties te uiten, begrijpen wat een emotie veroorzaakt en dit leren voorkomen.

Familieopstellingen

De opleiding familieopstellingen heeft een belangrijke bijdrage

geleverd aan het verdiepen van mijn inzichten in gedrag van kinderen. 

Gedrag van een kind is een ingang om te weten

wat er in hem of haar gebeurt en wat het nodig heeft.

Soms zie je maar het topje van de ijsberg

en ligt de oorzaak in het voor het dagelijkse oog onzichtbare. 

Traumatische ervaringen zoals de geboorte,

en zelfs onverwerkte gebeurtenissen van andere leden van het gezin of de familie kunnen de oorzaak zijn van gedrag van een kind.

Mijn levenstaak

Ik zie het als mijn levenstaak om alles wat ik geleerd heb

te delen met andere ouders en verzorgers.

Ik geloof dat iedereen de antwoorden in zichzelf kan vinden

en dat het mijn rol slechts is om te helpen bij die antwoorden te komen.

Het is mijn grote wens om bij te dragen aan een wereld waar kinderen zich veilig, gehoord, gezien, welkom en verbonden voelen.

Ik ben ervan overtuigd, dat dit éen van de belangrijkste sleutels is voor gezondere relaties. Zowel in de relatie met zichzelf als in relatie met de ander en alles wat leeft.

(Werk)ervaring:

Moeder (2002,2004, 2011, 2014, 2017)

Thuisonderwijs in Frankrijk (2005-2008 en 20011- 2013)

Groepsbegeleider gezinsvervangend tehuis (Vierakker, 2009-2011)

Mede vormgever basisonderwijs in Frankrijk voor een school met ouderparticipatie (2013-2016)

Zelfstandig coach en trainer voor ouders en verzorgers (2018 - heden)

ZZP Verzorgende/ begeleider mensen/ jongeren met fysieke beperking (2020-2025)